Laatste avond.  

Het is donderdagavond in Playa del Carmen. De hoofdstraat staat vol met mooie schilderijen van Mexicaanse schilders, ter promotie van de Mexicaanse cultuur.

De groep heeft me vanavond uitgenodigd om met hen in een luxe restaurant te gaan eten, als dank voor de mooie reis. Het zijn twee Belgische families met in total vijf tieners en vier volwassenen en ik heb de afgelopen twee weken hun reis door Mexico mogen begeleiden. Het was een afwisselende reis met mooie natuur, zoals de elegante roze flamingo´s in Celestun en de prachtige blauwe tinten van Laguna Bacarar, maar er was ook een afwisseling van verschillende culturen. We hebben prachtige Maya tempels en ruïnes gezien die ons hun verhaal probeerden te vertellen over de mysterieuze geschiedenis van Mexico.

Ook hebben we bijzondere dorpen bezocht in de omgeving van San Cristobal. In één van deze dorpen betraden we een inheemse kerk en waren we getuigen van hoopgevende rituelen. Niet zozeer dat ik gelovig ben, maar de mensen in dit dorp hebben een manier gevonden om verschillende ‘godsdiensten’ op een vreedzame manier te combineren. Zo kon het voorkomen dat er vandaag, in een hoek van deze inheemse kerk waar het faticaan normaal niets te zeggen heeft, een speciaal plekje was ingericht voor de priester van San Cristobal. De inheemse bevolking die erg te leiden gehad heeft onder het Christendom had de priester zelf uitgenodigd in hun eigen heilige plaats, zodat de ouders die dit wilden hun kinderen konden laten dopen. 

Ik moest aan dit mooie voorbeeld terugdenken toen de rekening kwam. Voor Mexicaanse begrippen was deze behoorlijk hoog en volgens toeristen begrippen werd er extra 10% service bij opgeteld. Ach, de service was oké, het eten goed en deze 10% was wel verdiend. De groep betaalde dan ook zonder problemen. Tot de ober opeens terugkwam en fijntjes opmerkte dat de fooi voor de ober níet inclusief deze servicekosten zat. Volgens zijn uitleg was dit extra geld voor iedereen behalve de ober. Volgens zijn uitleg kreeg de ober geen salaris en was het in Mexico de gewoonte dat iedereen in een restaurant 10% servicekosten plus een fooi voor de ober betaald. Nog daar gelaten dat we door verschillende obers geholpen waren,vroeg ik deze jonge man waarom deze servicekosten dan alleen voor de dure restaurants gelden en niet de goedkope lokale restaurants en waarom de meeste Mexicanen zelf weining tot geen fooi geven? Dat was volgens hem anders, dit was hun restaurant, hun Mexicaanse cultuur.

Dit was mijn eerste en laatste avond in dit restaurant.

P.s. Veel meer foto´s zijn te zien in mijn Photo Album, Onder het kopje Maya Route!